Szkoła

Najważniejszym budynkiem Golęczewa jest stara szkoła. Została wzniesiona jako dom gminny (Gemeindehaus) i za czasów niemieckiej wzorcowej wsi pełniła podwójną rolę – szkoły i kościoła ewangelickiego.

Budynek składał się z części szkolnej (na lewo) i sali modlitewnej z półkolistymi oknami (na prawo) i wspólnym wejściem w łączniku.

Wygląd świątyni nadawała budynkowi wieża zegarowa, a przed szkołą mieściło się ozdobne ujęcie wody (studnia). Zarówno studnia jak i wieża zostały zniszczone po II wojnie św.

Na parterze budynku, po lewej mieściła się klasa szkolna, a po prawej sala modlitewna (Betsaal). Na wprost są schody prowadzące na piętro, na którym mieszkał nauczyciel. W piwnicy zlokalizowano pralnię, pomieszczenia gospodarcze i skład węgla. Pomiędzy szkołą i budynkiem gospodarczym (który już nie istnieje) były cztery toalety i pomieszczenie z pisuarami.

Pierwszy rok szkolny zainaugurowano w 1905 roku. 39 dzieci uczyło się w klasie, ozdobionej kolorowym malowidłem, przedstawiającym dziewczynki robiące na drutach oraz czytających chłopców. Nad drzwiami klasy widniał napis „Bądźcie posłuszni nauczycielom i słuchajcie ich!”

„Gehorchet euren Lehrern und folget ihnen!“

„Bądźcie posłuszni nauczycielom i słuchajcie ich!”

Sala modlitewna była wyposażona skromnie – w proste ławy dla około stu osób, skromny ołtarz oraz fisharmonię. Raz na dwa tygodnie nabożeństwo odprawiał tu pastor Kleindorff z Rokietnicy.

Zdjęcie obok to fragment pocztówki, przedstawiającej mszę polową z udziałem wojska, wyruszającego na front I wojny światowej w sierpniu 1914 roku. Pod oknami domu przy ul. Lipowej 2 stoi najprawdopodobniej fisharmonia, wystawiona na czas nabożeństwa z sali modlitewnej.

Zdjęcia z archiwum Kamili Zamiara-Franczak – golęczewscy uczniowie na schodach szkoły, z dyrektorem Stanisławem Celuchem (lata 50-te).