Stara remiza

Niepozorny budynek, zwany przez mieszkańców Golęczewa starą remizą, przed stu laty był majstersztykiem pomysłowości i praktyczności. Pod jednym dachem mieściła się piekarnia, łaźnia i… kilka innych rzeczy.

Budynek był dostępny nieodpłatnie dla wszystkich mieszkańców modelowej wsi. Mieściła się tu pralnia, dwie łazienki i ubikacja. W specjalnym pomieszczeniu stała sikawka pożarowa. Ganek z przodu (obecnie zabudowany) mieścił wagę do bydła. Być może najważniejszą funkcją była piekarnia, prowadzona przez dzierżawcę (Gerhard Kramer, mieszkający w domu obok). Za piecem chlebowym, z tyłu budynku, przewidziano skład węgla.

„Das Beste, was der Mensch genießt, ist doch das liebe Brot, und wo man das einmal vermißt, herrscht allergrößte Not“

„To, co najlepsze dla człowieka, to przecie kochany chleb. gdzie raz go zabraknie, tam zapanuje zupełna bieda” – przysłowie wypisane na ścianie golęczewskiej piekarni

Oryginalny wygląd budowli można sobie wyobrazić na podstawie rysunków z katalogu projektowego Paula Fischera.

Później budynek długo służył jako remiza, stąd obecnie stosowana nazwa. Od niedawna przejęła go gmina i docelowo ma go wyremontować na potrzeby mieszkańców Golęczewa. Miejmy nadzieję, że zostanie przywrócony mu dawny kształt.

Rysunek, wykonany najprawdopodobniej na podstawie zdjęcia z 1906 roku. Źródło: „Ansiedlunsgdorf Golenhofen”, H. Schwochow, 1908

Detal starej remizy, na współczesnej grafice autorstwa golęczewskiej artystki Elżbiety Krenz

Zobacz wpisy

1908: Golęczewo w rysunkach nieznanego artysty

Dawny dwór, wiatrak pompy wodnej, stara remiza – rysunki tych obiektów Golęczewa zawiera wydana w Lesznie niemiecka broszura propagandowa. Jej autorem jest H. Schwochow. „Ansiedlunsgdorf Golenhofen” to wydana dla potrzeb patriotycznego nauczania szkolnego broszura, opisująca dzieje niemieckiej kolonizacji na wschodzie. Co dla nas ważne, jest tam rozdział o niemieckiej wsiCzytaj dalej „1908: Golęczewo w rysunkach nieznanego artysty”