Franciszek Walkowiak, jego dzieje i rodzina Gocałków

Opublikowane przezgoleczewoOpublikowany wFotoarchiwum, Historia 1919-1945, Historia po 1945Tagi:,

Walkowiakowie to jedna z tych rodzin, które kupiły dom w Golęczewie w latach 20-tych za pieniądze zarobione w kopalniach w niemieckiej Westfalii. Franciszek (senior) Walkowiak, górnik, prawdopodobnie w 1921 roku, zakupił od niemieckiego właściciela połowę bliźniaka przy ul. Dworcowej 52.

W domu zamieszkała żona Stanisława, wraz z urodzonymi w Westfalii dziećmi – Józefem, Franciszkiem, Anną i Marią – Franciszek senior zmarł we Francji.

Na dalszych zdjęciach śledzimy losy urodzonego w 1911 roku Franciszka juniora. Oto jego świadectwo z 1925 roku – najstarsze ze szkoły w Golęczewie, do jakiego mi się udało dotrzeć.

Franciszek (górny rząd – drugi od lewej) w 1931 roku ukończył poznańską szkołę teletechniczną.

Jesienią 1932 r. Franciszek Walkowiak poszedł do wojska – do 1 pułku pancernego w Poznaniu, a następnie do szkoły podoficerskiej, dosłużył się stopnia kaprala. Zdjęcia ze służby wojskowej doskonale oddają atmosferę tamtych czasów.

Józef Walkowiak – brat Franciszka, podczas wojny zginął tragicznie wpadając pod pociąg

Koniec lat 30-tych, golęczewska „studnia” przed szkołą. Przy figurze u góry – Józef Walkowiak z narzeczoną Kasią z Przecławia. Od lewej siedzą: NN, NN, Bronisław Sroka?, NN, Edmund Sroka, Anna Walkowiak (-Tomaszewska), jej mąż Tomaszewski z Rostworowa.

Nadszedł rok 1939 i kampania wrześniowa. Przydzielony jako elektromonter do 7 dywizjonu artylerii lotniczej, Franciszek Walkowiak walczył pod Modlinem. Trafił do niemieckiej niewoli, spędzając prawie 3 lata w stalagu Stablack w Prusach Wschodnich (Stabławki w woj. warmińsko-mazurskim).

Zwolniony z obozu jenieckiego w 1942 r. ze względu na stan zdrowia, Franciszek wraca do Golęczewa. Dom na Dworcowej jest zajęty przez niemieckich osadników, więc rodzina Walkowiaków mieszka na pokoju u Fijaków na Dworcowej 44.

Po wojnie Franciszek żeni się z Bronisławą z domu Gocałek. Budują dom przy ulicy Bocznej.

Rodzina Gocałków (zam. na Dworcowej 33) w latach 30-tych. Na kole z lewej Józef Gocałek, wyżej siedzą Jan i Franciszek Gocałek. W powózce siedzą od lewej: Bronisława (przyszła żona Franciszka Walkowiaka), Stanisława, seniorka – Franciszka, dziewczynka NN. Z prawej senior – Wojciech Gocałek. Według wspomnień rodzinnych, podczas II wojny Franciszek Gocałek wraz z kolegą Piwkiem zostali zakatowani na śmierć przez Niemców za udział w jakiejś sprzeczce o motor w Złotkowie). Gocałkowie nie zostali wysiedleni z Golęczewa podczas II wojny.
II wojna światowa, kobiety w drodze do pracy czy z pracy na terenie biedruskiego poligonu – w ogrodnictwie. Pierwsza z lewej – Bronisława Gocałek (-Walkowiak).
Golęczewskie dożynki – prawdopodobnie 1945 lub 1946 rok, tzw. banderia. Miejsce – niezidentyfowane.
Przed domem na Dworcowej 52 – rodzina Walkowiaków, rok 1955. Małżonkowie Franciszek i Bronisława z Dorotą na ręku, stoją Tadeusz, Elżbieta i Henryk. Z tyłu stoi Stanisława.
Ogród na Bocznej, lata 60te. Z prawej Franciszek Walkowiak i żona Bronisława. Reszta – ekipa z pracy Franciszka.
Franciszek Walkowiak w pracy (drugi z lewej), lata 60te

Podziękowania za udostępnienie zdjęć, opisy i informacje: Dorota Walkowiak-Piechowiak, Wojciech Walkowiak.